درد دل

دردم را با كه بگويم غمم را با كه فرياد كنم؟!

خواستم به اسمان بگويم دل نگران ستاره بود.

خواستم به زنده رود بگويم دل نگران ساحل بود.

خواستم به پروانه بگويم دل نگران شمع بود .

خواستم با شقايق بگويم دل نگران دل داغ ديده اش بود.

 خواستم با اتش بگويم دل نگران خاكستر بود.

 خواستم با او بگويم دل نگران يار بود.

دردم را با كه  بگويم غمم را با كه فرياد كنم؟!

خواستم با تو بگويم.................

اري انگار اينجا هيچ كس جز تو دل نگران من نيست!!!!!!

پس همان بهتر كه دردم را نگويم و غمم را فرياد نكنم

آرامش عارفانه

شب

سكوت

و تنهايي.

واژه هايي عميق كه تا انتهاي دنيا پيوندشان گسسته نخواهد شد.

آنگاه كه تاريكي و سكوت شب تو را در خود غرق مي كند، افكارت به هر سو خواهد رفت ؛ چه در اراده ات باشد و چه نباشد.

چشم هايت را كه خسته از ديدن دنيا و نا ملايماتش گشته ، آرام روي هم مي گذاري تا فرار كني. خاطرت مي دود به دنبال آرامش.

كجا جستوجويش مي كني؟! او همينجاست. نزديكتر از هر چيز به تو. در قلب مهربان و زلالت.

ميرسي به محبوب كه دلت از آنِ اوست و عاشقانه زمزمه مي كني:

به دريا بنگرم دريا  ته بينم

به صحرا بنگرم صحرا  ته بينم

 به هرجا بنگرم كوه و در و دشت

نشان از قامت رعنا ته بينم

چه لحظه ي شيرين و با شكوهي!

انگار دلت براي نظاره ي روشنايي هاي آسمان شب تنگ شده. نگاهي لطيف مي كني به آن ، كه جلوه اي است كوچك از كبريايي محبوب. احساس خوشي داري . ديگر ظلمات شب را نمي بيني . هرچه هست نور است .

نور عشق و معرفت.

نفسي عميق مي كشي . اينك تو به آرامش رسيده اي.

فرا رسیدن ماه رجب مبارک

بلاخره   بنا به درخواست بسیاری از شما دوستانی که به ما لطف داشتند و دارند 

دوباره دست به قلم می شیم و سعی در فراموشی  داغ  عزیزمان می کنیم

باارلها به دستان ناتوان ما قدرتی اعطا کن تا قلم بر  زمین فتاده  محسن را دوباره  اعلم کنیم

بی شک در این راه یاری شما دوستان عزیز را می طلبیم تا شاید مرحمی باشد بر زخم های دل خون شده ما

بر قرار یاشید و جاودان

با تو موندن برای منه خیاله

     هرچي غصه هست به سر من اومده

 تو كه رفتي بعد تو غم اومد

    تو كه رفتي همه چي تموم شد                 

  خنده اين روزا برام حروم

تو كه رفتي طاقتم سر امده

   اشك چشمام از غمت كم اومده

 تو كه رفتي همه چي تموم شده                              

  خنده اين روزا برام حروم شده

 تو كه رفتي واسه من دنيا غريبه به خدا                         

     تو كه رفتي زندگيم ديگه تموم به خدا 

 ديگه من طاقت ندارم نمي تونم بمونم                               

 اين روزا از بهت غربت نصفه

به خدا مي دونم كه با تو موندن واسه من يه جور خياله                         

   خيال از تو گذشتن واسه من آره محاله

                                 محاله

چهل روز در غم و اندوه تو

محسن جان

سفرت مثل خواب است هنوز  مثل بی باوری یک حقیقت گنگ  مثل ستاره ای که نمی بینیمش و می دانم  حتما جایی هست  میان ابرهای ناخوانده آسمان مثل ستاره ای که نمی بینیمش و شک می کنیم به توانایی چشمانمان  نه  به حضور پر بخشش آن

آن سفرت مثل همیشه و هر بار نیست غریب است . آتش می زند دلم را بند می اورد نفسم را  دریا می کند چشمانم را و هنوز چند روزی نگذشته  از بدرقه بی ابیش  تنک می کند سینه ام را غصه می گیرد گلوی ام را و از این بی اعتباری شرمناک در پیش خدا همان شب که می گفتی

( دعا کن برای رفتن بی زحمتم

دعا نکردم و شنید خدا دعایی نکرده ام را

اما در شب پر اشوب مرگت  که دعا کردم برای نرفتنت به زاری به فریاد

نشنید خدا دعای کرده ام را

هنوز هم باورمان نمی شود )

چهل روز از خاموش شدن تو می گذرد و کسی باور ندارد که تو برای همیشه رفتی  کاش خواب بود محسن جان  کاش تمام این حقایق کابوسی بیش نبود

ولی افسوس افسوس افسوس افسوس .......... افسوس

ان الله و انا الله الراجعون

خدایا محسن ما رفته اکنون

گل زیبای ما خدا نگه دار

تو ای یاس کبود خدانگهدار

خدایا محسن ما حافظی باش

خدایا درد هجرانش مرحمی باش

خدایا ان گناهانش ببخشای

خدایا بر نیک کارش بیفزا

با زمزمه صلوات یادی از تک پرستوی مهاجرمان کنید

بر لوح مزارت چه نویسم

بر لوح مزارت چه نویسم پسر عموی من !

ای پاره^ء قلب من و لخت جگر من

زان لحظه که رفتی ز برم در غمت ای جان

خم گشت ز سیلاب حوا دث کمر من

روح تو بود شاد ز الطاف خداوند

اینست دعای همه شام و سحری من

بلاخره همه چیز تموم شد و محسن غریبه ما هم بعد از سه ماه  تحمل درد و رنج  دعوت حق رو لبیک  گفتو برای همیشه ما رو ترک کرد  ضمن عرض تسلیت به تمامی شما دوستان عزیز  از شما تقاضا می شود برای شادی روح اون عزیز سفر کرده فاتحه  قرائت کنید